ای کاش زودتر به اهمیت بغل کردن پی برده بودم. امتحان کنید اگر از بغل کردن بدتان می آید. فکر نکنید به اینکه کی ولتان می کنند، و یا اینکه کسی نگهتان داشته. شما هم خودتان را رها کنید. عجله ای نیست؛ دنیا جایی نمی رود. چند ثانیه ی دیگر دوباره مجبور خواهید بود روی پای خودتان بایستاد. سنگینی نگاه اطرافیان را با بستن چشمانتان سبک کنید. سر بر شانه شان بگذارید. رفع تکلیف نکنید؛ خوب مکث کنید. نفس عمیق بکشید. لمس کنید تنشان را. تا خیلی دیر نشده بغل کنید عزیزانتان را. عزیزان از دست می روند...