بزن بیرون شهر
بکش خودت رو از این گه دونی بیرون یه شب
برو وسط کویر وسط دشت
دوربین دوچشمی ات رو بده به آسمون
بگذار ستاره ها ماساژ بدن چشمای خسته ات رو
در بیا از این روزمرگی کسالت آور
قبل از اینکه بمیری.

شاشیدیم تو دو دستی که برای کمک و دوستی به همزبون خودش دراز کرده بود و یه سیلی خوابوندیم رو گونه های قرمزش و با تیپا از خونه اش انداختیمش بیرون. اسمش رو گذاشتیم بازگشت داوطلبانه ی مهاجران افغانی به کشورشان. وحشی های پر ادعایی بیش نیستیم.

تاثیر گذاشتن بر دیگران یه لذت عمیق ترسناک می ده بهم. به عمق خواروندن پشت کمر و به ترسناکی عقبکی افتادن از پشت بوم.

کلاف در هم پیچیده ی درست و غلطه. راست و دروغ. منطق و بی منطق. جدید و قدیم. عمیق و سطحی. پیچیدگی اش به گونه ی ناامیدوار کننده ای گیج کننده است. ایران رو می گم. سخته برام. جدی می گم. سختمه! خسته ام می کنه ...

عزیز دل کم روی من
تو افق زندگی رو نگاه کن

تو دل کوبیدن پا تو صورت پایینی ات رو نداری
تو توان پایین کشیدن بالایی ات رو نداری

تو دونده ای نه صخره نورد

چیزی اون بالا برای تو نیست
عزیز دل کم روی من

آروم ...

let's live see what happens

بعضیا هر چقدر هم که نایس اند باز هم تو کت آدم نمی رن. نمی دونم چرا مچ نمی شن با آدم. بازم دلت می خواد لهشون کنی

شاید یکی از دلایل پینک فلویدی شدنم در هم آمیختن صداهای جنگ ایران و عراق با صدای هلیکوپتری که اول آهنگ The Happiest Days of our Lives که داداشم مرتب می گذاشت می داد بوده باشه

یادم میاد مجذوب این صدای هلکوپتر و اون فریاد بعدش بودم
می گفتم خدایا این چیه چقدر آشناست برام
چرا این آقاهه عین معلم مدرسه سه شیفت محمود آباد داد می زنه
شاید یکی از دلایل کامپلکسیتی ام جنگ بوده باشه
The saddest days of our lives unfortunatley

لذتی در دوست داشته شدن است که در هیچ احساس تنفری نیست
ایول حال کردم با جمله ام. البته انقد مزخرف از امام جعفر صادق و امام باقر و سعدی از بچگی تو کلم کردن هر جمله ی نغزی کس شر به چشم میاد

یکی از فوبیاهای من اینه که بچه ام عقب مونده در بیاد
فاک

یه دختر ۲۳ ساله دی شب دیدم که با عروسکش بازی می کرد. عرق سردی رو تنم نشست و گفتم ششششتت
عین فیلم وحشتناک بود
نمی دونم حسمو گرفتی یا نه

زن ها هم شرکت می کنن تو world chess championship. اتفاقا بعضی هاشون اصلا تو women's بازی نمی کنن

در جواب این پست

Kevin Carter
"The man adjusting his lens to take just the right frame of her suffering might just as well be a predator, another vulture on the scene."

?

خوبی عکس دیجیتال اینه که برای از بین بردن اش نه احتیاجی به نفت و ذغال هست نه دود می کنه
نه دست آدم رو می سوزونه نه خاک انداز می خواد خیلی ریلکس یه شیفت دیلیت حرومش می کنی
درسته که اون حس جزغالگی عشق قدیمی رو نمی ده
اما به جاش صدای خر خر هارد می ده

حسن اون ۵ ثانیه که رو اوج جقی واقعا لحظه ی رویارویی با حقیقته ها
اولش واقعا همون خالی بندی با دوست دخترت شروع می کنی خیلی متمدن
یواش یواش که نزدیک می شی به اون ۵ ثانیه یهو مامان دوستت پیداش می شه
سریع می کنی اش که برسی به دوست دخترت یهو دوست دختر دوستت میاد
دختر عموت و دختر خالت و دختر بغل آسانسور و استادت و کارگر خونت به ترتیب عین عکس های شهر فرنگ میان تو ذهنت دونه به دونه سریع یه کسی می دن و تو هم هی خط می زنی شون. اما تموم شدنی که نیستن که.
هیچی وقت تموم و یه مشت شرمندگی یه دوست دختر عصبانی با یه چاقوی قصابی بزرگ

بنی آدم همه اعضای یک پیکرند
افغانی ها خایشن
عربا کونشن
ترکا کیرشن
بقیه هم روده موده و کفل و باقالی
کس مس ام نداریم
بنی "آدم" گفتم

ایرونی ها اما "مغز متفکر" شن
دمش گرم
ایول

مسواک برقی از اون نوع کون گشادیاس که توجیه علمی هم داره

درست کردن فرهنگ خیلی هم کار سختی نیست
همون جوری که می شه سه سوت توش رید می شه درستش هم کرد
یه تلویزیون می خواد و مقدار زیادی پلیس و یکی دو نسل تحمل
همین

Scientists are like babies. They play with their toys and they get paid too! How cool's that?

عظمت یه پدر رو دخترش که نمی تونه درک کنه
آخه دختر چی می فهمه از مردونگی
کس شر

عجیبه یه بو چه رنگی می پاشه رو خاطرات سیاه و سفید ده ها سال پیش

خیلی دردناکه اما دنیا بدون ایران جای قشنگ تریه

یادش بخیر. حوصلمون که سر می رفت با اسی می شستیم پشت کامپیوترهای دانشگاه و تو گوگل ایمج عکس آقا سد علی رو سرچ می کردیم و قش قش می خندیدیم
خنده های عصبی بود

چه لذتی بیشتر از یه نسیم خنک و یه موسیقی زیبا و یه شکم سیر و یه دوس دختر کم حرف؟
چی بیشتر می خوای دیگه؟ جهان گشایی؟

تو مملکتی که آدم اعصابش مدام در حال ارتعاشه انسان دوست بودن کار سختیه

نگو خز بگو ایرونی اصیل

Oh Lord! Save man from whoever wants to save it!

حالا دو رکعت نمازم الکی بخون خوشحال شه. می میری؟

خدا نکنه آدم به انتهای نوار زندگی اش برسه و مجبور بشه نوار رو بر گردونه از اول